vrijdag 17 januari 2014

Bibberkunst

In het nieuwe jaar zijn we met de tekenles fris aan de slag gegaan met modeltekenen. En met live model, dus best lastig nog. En je moet doorwerken, twintig minuten om een model te tekenen klinkt best lang. Maar dat valt behoorlijk tegen in de praktijk. En om wat losser te worden kregen we wat oefeningen zoals: teken de omtrek na zonder op het papier te kijken en zonder het potlood van het papier te halen. En om als je rechts bent, met links te tekenen en in mijn geval als linkspoot dus met rechts. Drama natuurlijk:

tekenen met je verkeerde hand

niet naar het papier kijken


De bovenste is met rechts, dat valt eigenlijk nog best mee. En de onderste is zonder kijken. Het gaf wel aanleiding tot wat gefoeter. Want wat moet je hier nu mee? Mooi gaat het natuurlijk nooit worden. Maar totdat je met de volgende 'normale' tekening begint. Je hebt ineens veel meer gevoel voor de vormen en de details. En je kan veel losser tekenen. Toch weer die rechter hersenhelft geactiveerd. Met o.a. het volgende resultaat:

snelle model schets

Gek hoe dat soort oefeningen dus heel goed blijken te helpen, al is het maar om een beetje los te komen. Helaas gaan we nu met onze eindopdracht starten, ik had nog best even door willen gaan met model tekenen.

vrijdag 10 januari 2014

Kijken, kijken en er iets van vinden

Mijn tekenles start vaak met het bekijken van een aantal kunstwerken rondom een thema waar we op dat moment mee bezig zijn, zoals bijvoorbeeld portretten. Fascinerend om te zien hoe zo'n kunstwerk door onze lerares ontleed wordt. We kregen ook wat info mee over kijken naar kunst. En daar ging het mij duizelen. Ik heb best een aardige woordenschat, dacht ik, maar bij termen als morfologie, tectonisch en atectonisch begon het me te duizelen. En dan nog het onderscheid tussen de textuur, factuur en schriftuur van een kunstwerk. Het verschil tussen diepdruk, vlakdruk en doordruk. Pffff...Soms wordt er gezegd dat kunst elitair is, en als er met dergelijke begrippen gestrooid wordt, kan ik me daar wel wat bij voorstellen. Als ik naar een museum ga, wat ik graag doe, elitair of niet, ga ik voor een schilderij staan en dan vind ik het mooi. Of niet. Niet ingewikkelder dan dat. Dan liever fotografie, niks geen moeilijke termen en analyses. Of misschien toch? In een foto jaaroverzicht dat rondom oud & nieuw in de krant stond werden de mooiste foto's van 2013 besproken door de beeldredactie. Ook hier weer analyses. Maar nu wel herkenbaar. Nog steeds kijk ik naar een foto én vind ik daar iets van. Maar als je me vraagt waarom, kan ik dat wel uitleggen. Daar waar ik een kunstwerk alleen mooi of niet mooi vind. Misschien heeft dat analyseren toch wel zin en moet ik even door de moeilijke woorden heen kijken. En dat kijken blijft nog steeds een vak apart, zoals de quiz 'kunst of kleuter' laat zien. Dan moet je een werk al op diverse punten, bijvoorbeeld het plaatsen van onderdelen op het doek bekijken, is dat willekeurig of is er over nagedacht? Is er één soort streek gebruikt of meerdere? Dat zijn dan allemaal zaken die licht kunnen werpen op de maker van het doek; een kleuter of een gerenommeerd kunstenaar.