vrijdag 25 oktober 2013

Digitaal vs Analoog: 1-0

Deze week geen tekenles in verband met de herfstvakantie. En omdat we nu al een paar weken bezig zijn in zwart-wit met rechte lijnen ben ik wel toe aan wat kleur en onzin. Daarom verder met de reeks creatief met vakantiekiekjes in kitsch-stijl.  En wel met deze serie foto's:

mixed media gebruikte afbeeldingen


De reden dat ik teken- en schilderles volg is omdat ik graag technieken zou willen combineren. Fotografie, photoshop en dan verder op canvas. Of bijvoorbeeld etsen maken en die inscannen en gebruiken in photoshop. Daarom wilde ik eens aan de slag met het overzetten van foto's naar papier. En wel doormiddel van een 'wet transfer'. Oftewel je print op glad papier (lege stickervellen) en de natte print leg je op het papier.

Ik ben gestart met een aquarel achtergrond:

aquarel ondergrond


Vervolgens heb ik in photoshop een foto omgezet naar een stempel in het rood:

foto omgezet in stempel

Toen de print op het papier gelegd:

 
Hmmm....toch niet helemaal wat ik in gedachten had. Een groot deel van de detaillering verdwijnt waardoor je niet meer kan zien wat het was. En de poging om de witte letters uit de afbeelding links boven geprint op het papier te krijgen was ook niet echt succesvol.  Oftewel, dit vergt oefening. En vooraf nadenken over hoe iets over gaat komen. Maar goed, niet getreurd. Het papier heb ik gefotografeerd en ben in photoshop verder gegaan.
 
asian love by the m in art blog


Kijk dit is meer wat ik in gedachten had. De achtergrond met stempel heb ik uiteindelijk in dekking teruggebracht, zodat de achtergrond wat onregelmatiger wordt. Bij een hogere dekking werd het plaatje te onrustig. En daaruit blijkt direct het voordeel van photoshop: de enorme flexibiliteit. En het kunnen herstellen van fouten. Je kan van gedachten veranderen. Nooit....ooooh, had ik die laatste penseelstreek maar niet gezet, nu is het helemaal verprutst. Nee hoor, ctrl-z en je kan weer overnieuw.  Oftewel 1-0 voor digitaal vs. analoog. Eens kijken of ik volgende week tijdens de schilderles een gelijkmaker kan scoren.

vrijdag 11 oktober 2013

In hokjes denken

Rechtlijnigheid en in hokjes denken. Ik heb er niet zo veel mee. Maar ik zal wel moeten nu. Tenminste....als ik de frustratieniveaus niet al te veel wil laten stijgen tijdens de tekenles. Wat is het geval? Twee weken terug moesten we tijdens de les foto's maken van het pand waar we les hebben. Tot zover leuk. Geef mij een camera (al is het een snapshot cameraatje) en ik ben in mijn element. Prachtige verlichting, mooie rechte lijnen, hoeken, trappen...helemaal prima. Ook de ruis van het cameraatje (immers donker, dus hoge ISO), dat een lekker korrelig resultaat geeft, is helemaal leuk. Ik heb met de telefoon een foto gemaakt van de print op gewoon printpapier. Die foto heb ik bewerkt in Snapseed en vervolgens nog in Photoshop en dan heb je bijna een krantenfoto, wat een  mooi raster geeft dat.  Hier twee van de foto's:
rechtlijnig en dwars

rechtlijnig
 
Maar nu het vervolg....het naschilderen van de foto's. En daar heb ik dus echt een probleem mee. Behalve dat ik (nog) niet kan schilderen, vind ik het ook doodzonde. Waarom naschilderen als je een prachtige foto hebt liggen? En in mijn geval gaat het er nooit mooier op worden. De fotograaf in mij protesteert! Maar goed, we zijn op les om iets te leren. En dat is in dit geval: in hokjes denken. Of eigenlijk in vlakken. Gewoon beginnen met een zwart vlak, met daarop grijze hokjes. Vooral niet nadenken of het iets gaat worden, of denken dat het nergens naar lijkt. Oogkleppen op en schilderen maar. Tevens de enige manier om de frustratie buiten de deur te houden. Dit is het tussentijdse resultaat na 1 les, nog 2 te gaan om het af te maken gelukkig, want het kost heel veel tijd.
hokjesgeest

Wel een aparte gewaarwording: creatief bezig zijn en tegelijkertijd in hokjes denken en rechtlijnig bezig zijn. Eens kijken of ik dat nog 2 lessen kan volhouden!