dinsdag 31 december 2013

Over kastelen, heksen en photoshop

In de drukke decembermaand is het op het creatieve vlak nogal stil geweest. Maar op de valreep van 2013 ben ik toch nog met photoshop aan de slag geweest. Soms haal je inspiratie uit de raarste dingen. In dit geval naar aanleiding van een nieuwsbericht over kasteel Almere. Ooit is gestart met de bouw om er een trouwlocatie annex congrescentrum van te maken, maar door omstandigheden is dit nooit afgemaakt. Nu zijn er plannen om er een heksenthemapark van te maken.

In ons keurig aangeharkte landje zijn er helaas maar weinig locaties waar iets aan urban exploring valt te doen. En als er wel een interessant object is, dan staan er metershoge hekken omheen, zo ook bij kasteel Almere. Wat de doorgewinterde urban explorers overigens niet tegen houdt, maar ik ben iets te schijterig om me op illegaal terrein te wagen. 

Een paar jaar terug ben ik eens op een besneeuwde winterdag eens met de camera bij kasteel Almere gaan kijken, maar door de hekken heb je niet heel veel keuze uit composities en het grijze weer maakte het in fotografisch opzicht al helemaal niet aantrekkelijk. Niet een van mijn succesvolle fotosafari's. Maar nu ik de plannen las over het heksenthemapark, kon ik het niet laten om de foto's uit mijn archief op te diepen en ze een spooky photoshop-sausje te geven, met dit resultaat:

kasteel almere 1

kasteel almere 2



vrijdag 22 november 2013

Action Painting en drama

Eindelijk! Met de schilderles zijn we begonnen aan het blok abstract. Zo fijn. Het hoeft nergens naar te lijken. Sterker nog; het mág nergens naar lijken. Een ieder die het waagt om een soort en met van herkenbaar patroon of figuur te maken wordt direct op de vingers getikt. En nu ben ik helemaal in mijn element. Lekker met een kwast over dat doek rauschen. Of aan de slag met action painting; in het wilde weg spatten. Voor mij lijkt het heel erg op wat ik in photoshop doe: kleurlagen over elkaar heen zetten en dan maar kijken wat er gebeurt. Dit is hetzelfde, en als het resultaat me niet aanstaat, zet ik er gewoon weer een laag verf over heen. Wat ook precies de bedoeling is, want het gaat om het maken van lagen. Zo zag dit doek er in het begin zo uit:



En na nog een aantal sessies zo:



Tot zover was het leuk. Maar deze week moest er een foto nageschilderd gaan worden op de eerder vol in actie gemaakte doeken. En toen was het gedaan met de pret. Op het moment dat het ergens op moet lijken staat de stress toe. En zeker omdat het nog steeds niet netjes mocht, dus met een grove kwast, of alleen contouren. En hoe zorg je dan dat het nog ergens naar lijkt? Ik ben maar eens begonnen met de saaiste van de ondergronden die ik gemaakt had, dat leek me gemakkelijker dan iets op een hele drukke achtergrond zoals hierboven. En het landelijke bruin leek me goed geschikt voor de Vietnamese draagster van de foto hieronder.


De eerste poging leverde een soort blauwe vlek op zonder enige echt duidelijke vorm. Dat gaat ook niet met een grove kwast. Ik zag het eigenlijk niet meer zitten (en dat is dan weer de vervelende linker hersenhelft die in de weg zit). In ieder geval tot er hulp kwam van de docente en met wat aanwijzingen was dit het (tussentijdse) resultaat:


En hoewel abstract zeker nog wel mijn voorkeur heeft geeft dit toch wel weer moed. Zolang ik maar niet te veel naar mijn linker hersenhelft luister.

vrijdag 25 oktober 2013

Digitaal vs Analoog: 1-0

Deze week geen tekenles in verband met de herfstvakantie. En omdat we nu al een paar weken bezig zijn in zwart-wit met rechte lijnen ben ik wel toe aan wat kleur en onzin. Daarom verder met de reeks creatief met vakantiekiekjes in kitsch-stijl.  En wel met deze serie foto's:

mixed media gebruikte afbeeldingen


De reden dat ik teken- en schilderles volg is omdat ik graag technieken zou willen combineren. Fotografie, photoshop en dan verder op canvas. Of bijvoorbeeld etsen maken en die inscannen en gebruiken in photoshop. Daarom wilde ik eens aan de slag met het overzetten van foto's naar papier. En wel doormiddel van een 'wet transfer'. Oftewel je print op glad papier (lege stickervellen) en de natte print leg je op het papier.

Ik ben gestart met een aquarel achtergrond:

aquarel ondergrond


Vervolgens heb ik in photoshop een foto omgezet naar een stempel in het rood:

foto omgezet in stempel

Toen de print op het papier gelegd:

 
Hmmm....toch niet helemaal wat ik in gedachten had. Een groot deel van de detaillering verdwijnt waardoor je niet meer kan zien wat het was. En de poging om de witte letters uit de afbeelding links boven geprint op het papier te krijgen was ook niet echt succesvol.  Oftewel, dit vergt oefening. En vooraf nadenken over hoe iets over gaat komen. Maar goed, niet getreurd. Het papier heb ik gefotografeerd en ben in photoshop verder gegaan.
 
asian love by the m in art blog


Kijk dit is meer wat ik in gedachten had. De achtergrond met stempel heb ik uiteindelijk in dekking teruggebracht, zodat de achtergrond wat onregelmatiger wordt. Bij een hogere dekking werd het plaatje te onrustig. En daaruit blijkt direct het voordeel van photoshop: de enorme flexibiliteit. En het kunnen herstellen van fouten. Je kan van gedachten veranderen. Nooit....ooooh, had ik die laatste penseelstreek maar niet gezet, nu is het helemaal verprutst. Nee hoor, ctrl-z en je kan weer overnieuw.  Oftewel 1-0 voor digitaal vs. analoog. Eens kijken of ik volgende week tijdens de schilderles een gelijkmaker kan scoren.

vrijdag 11 oktober 2013

In hokjes denken

Rechtlijnigheid en in hokjes denken. Ik heb er niet zo veel mee. Maar ik zal wel moeten nu. Tenminste....als ik de frustratieniveaus niet al te veel wil laten stijgen tijdens de tekenles. Wat is het geval? Twee weken terug moesten we tijdens de les foto's maken van het pand waar we les hebben. Tot zover leuk. Geef mij een camera (al is het een snapshot cameraatje) en ik ben in mijn element. Prachtige verlichting, mooie rechte lijnen, hoeken, trappen...helemaal prima. Ook de ruis van het cameraatje (immers donker, dus hoge ISO), dat een lekker korrelig resultaat geeft, is helemaal leuk. Ik heb met de telefoon een foto gemaakt van de print op gewoon printpapier. Die foto heb ik bewerkt in Snapseed en vervolgens nog in Photoshop en dan heb je bijna een krantenfoto, wat een  mooi raster geeft dat.  Hier twee van de foto's:
rechtlijnig en dwars

rechtlijnig
 
Maar nu het vervolg....het naschilderen van de foto's. En daar heb ik dus echt een probleem mee. Behalve dat ik (nog) niet kan schilderen, vind ik het ook doodzonde. Waarom naschilderen als je een prachtige foto hebt liggen? En in mijn geval gaat het er nooit mooier op worden. De fotograaf in mij protesteert! Maar goed, we zijn op les om iets te leren. En dat is in dit geval: in hokjes denken. Of eigenlijk in vlakken. Gewoon beginnen met een zwart vlak, met daarop grijze hokjes. Vooral niet nadenken of het iets gaat worden, of denken dat het nergens naar lijkt. Oogkleppen op en schilderen maar. Tevens de enige manier om de frustratie buiten de deur te houden. Dit is het tussentijdse resultaat na 1 les, nog 2 te gaan om het af te maken gelukkig, want het kost heel veel tijd.
hokjesgeest

Wel een aparte gewaarwording: creatief bezig zijn en tegelijkertijd in hokjes denken en rechtlijnig bezig zijn. Eens kijken of ik dat nog 2 lessen kan volhouden!
 

vrijdag 20 september 2013

Over schedels, engeltjes en oud papier

Afgelopen weekend was er open monumentendag en zo kwam ik in de Oude Kerk in Delft terecht. Wat me opviel was de veelheid van graven in de kerk, maar ook dat heel veel grafmonumenten 'versierd' waren met schedels. En ook boos kijkende engeltjes. Op de één of andere manier trekken schedels altijd mijn aandacht, waarom weet ik niet. Hoewel ik persoonlijk geen afbeelding van een schedel op mijn grafzerk zou willen (net zo min als een boos kijkende engel), vind ik die dingen toch fascinerend. Ik moest er ook echt een paar vastleggen voor mijn bibliotheek. En natuurlijk niets leukers dan de mobiel-shots even te bewerken in Snapseed:

vanitas in de oude kerk in delft 1

vanitas in de oude kerk in delft 2
 
Na de Oude Kerk volgde een bezoekje aan het Gemeente Archief. Nu klinkt dat nogal saai, en we waren er vast niet naar binnen gegaan, ware het niet dat we geen nee durfde te zeggen tegen de enthousiaste vrijwilliger bij de ingang. En hoewel ik bij archief aan enorme verzamelingen stoffig papier in dozen denk (totaal achterhaald natuurlijk, alles is gedigitaliseerd), hadden ze bij het archief in Delft ook een conservatie afdeling. Waar oude document gerestaureerd werden. Er lagen oude zegels, oude documenten met mooie zwierige handschriften en half vergane boeken. Eigenlijk heel leuk om te zien. En meer materiaal voor mijn photoshop bibliotheek.
 
vergaan boek
 
 
Afgelopen woensdag begon de teken- en schilderles weer.  In het lokaal was een opstelling gemaakt als in een 17e eeuws schilderij, compleet met opgezette fazant (ook fascinerend), verwelkte bloemen, een dierenschedeltje en een oud boek. Oftewel, na uitleg van onze docente, een vanitas voorstelling. Vanitas voorstellingen werden vroeger gemaakt om mensen te herinneren aan de vergankelijkheid van het leven, door middel van allerlei symbolen. Zoals o.a. schedels en vergane boeken. Heel toepasselijk na het afgelopen weekend. En het leuke is als je zoekt bij google afbeeldingen op Vanitas, er niet alleen 17e eeuwse schilderijen voorbij komen, maar ook moderne werken met dit soort symbolen. Blijkbaar is de fascinatie voor de dood en bijbehorende symbolen van alle tijden. Nu nog wat meer foto's verzamelen en ik kan mijn  eigen vanitas photoshop voorstelling maken. Wordt vervolgd.

vrijdag 13 september 2013

Creatief met vakantiekiekjes in kitsch-stijl

Als ik op vakantie fotografeer ik soms alles wat los en vast zit. Ik wil graag een goed beeld geven van het land waar ik geweest ben (in dit geval Thailand), en probeer daarom divers te zijn in wat ik fotografeer. Nu achteraf scrollend door mijn vakantiefoto's zie ik dat ik een aardige collectie heb opgebouwd van foto's van 'kitscherige' beeldjes/voorwerpen/poppen. Tussen aanhalingstekens, want wij vinden het kitscherig, maar de Thai vinden het fantastisch. Een kleine selectie:



En dan heb ik hier nog niet eens de foto van de Hello Kitty scooter, ja echt waar. Een wit roze scooter met achterop een opbergkoffer in de vorm van het hoofd van Hello Kitty. Geweldig!

Maar hoe leuk ik de foto's ook vind als middel om wat van de Thaise cultuur te laten zien, een foto van een beeldje, blijft een foto van een beeldje. Waarom niet op de creatieve tour met deze foto's? Geïnspireerd door de overdaad van kleur in Thailand: men neme een vloer met verfspatten en gebruikt deze om kleurpatronen te maken:

vakantiekiekjes 2
 
en samen met een rasterpatroon:
 
vakantiekiekjes 3
 


En gecombineerd met één van de kiekjes geeft dat onderstaand resultaat:

vakantiekiekjes 4
 
 
 
En zeg nou zelf, als je er over na denkt.....zijn de paspoppen in Nederlandse winkels eigenlijk niet oersaai?
 
 

zaterdag 31 augustus 2013

Mobiel experiment

Zoals te lezen in eerdere berichten ben ik al een poosje aan het experimenteren met Instagram. Tot iemand mij van de week tipte over Snapseed, met de mededeling dat het van de makers is van Nik software. Nik is een software plug-in voor photoshop waarmee je een enorm scala aan kant en klare filters hebt. Hoewel ik Nik niet gebruik, daarvoor maak ik te graag mijn eigen aanpassingen in photoshop, werd ik wel nieuwsgierig. Terwijl Instagram vooral geschikt is om snel een foto op te 'leuken' en vooral daarna te delen, ligt de focus bij Snapseed vooral op bewerkingen. Per filter kan je de sterkte aanpassen, het contrast, de verzadiging etc. Vooral bij zwart-wit omzettingen is dat een absolute plus. En dat alles heel intuïtief, ook de tool om foto's recht te zetten, bijvoorbeeld om een scheve horizon weer op z'n plek te zitten, werkt simpel, eenvoudig en briljant. En nog gratis ook. Kijk hier gaat mijn (photoshop)hart wel sneller van klopper.

Dus even op zoek naar wat zomerse fotootjes op de telefoon om Snapseed op los te laten. En wat viel mij op....daar waar ik doorgaans niet veel op heb met de standaard toeristenkiekjes, betrapte ik mezelf op de nodige 'tenenfoto's'. Je weet wel, foto's van je voeten op het strand en die posten op facebook. Een raar fenomeen eigenlijk. Kijk, dat je je bovenbenen er niet bij op zet is wel logisch, door de vertekening van die lens lijken die namelijk giga. Iets wat ik, en mij vele andere dames, niet echt graag zie. Maar dan. De tenen. Als bewijs dat je er zelf ligt, maar wie zegt dat die tenen ook daadwerkelijk van mij zijn? En alsof als je er tenen er niet op staan je er zelf niet bent? Goed, als je er te veel over na gaat denken, snap je het al helemaal niet. Wellicht is dit meer voer voor psychologen. Hier in ieder geval de Snapseed resultaten van de tenen in de zomer van 2013:

zomer 1


zomer 2

zomer 3

zomer 4

vrijdag 23 augustus 2013

Verval (1)

Ik ben gek op dingen die vervallen. Wegterende bankjes, graffiti, gescheurde posters, planten die oude gebouwen overwoekeren. Vooral daar waar de natuur het wint van de mens wordt het voor mij interessant. Vraag me niet waarom. Misschien omdat in het keurig ingepolderde dorp waar ik woon er simpelweg geen vervallende dingen zijn te vinden. Alles is nieuw en aangeharkt. Best heel prettig, een nette en opgeruimde leefomgeving, maar niet altijd even fotogeniek. In het buitenland kan ik me vaak helemaal uitleven met mijn camera om vervallen stillevens vast te leggen. Maar heel soms kom je ook in Nederland wel eens wat tegen. En dan is de smartphone toch een uitkomst, want altijd bij de hand, en omdat ik wat extra dramatiek in een foto niet kan weerstaan ben ik verder gegaan met het instagram experiment. Hier de uitkomsten:



 


Nu ik net weer terug ben van vakantie volgen binnenkort de, heerlijk ouderwets met photoshop bewerkte, foto's van wat minder Hollandse vervallenheden.

zaterdag 6 juli 2013

Selfies

Vorige week zag ik op TV een item over 'selfies', het zelfportret met de smartphone, voor profielfoto's etc. Het is een echte trend, vooral onder sterren, en er kwamen wat tips voorbij over hoe je een goede selfie moest maken. Ik heb met verbazing zitten kijken, want alle foto's die ik ooit van mijzelf heb gemaakt met de telefoon of gewone camera nog in de hand waren nooit zo heel flatteus. Doe mij maar een camera met afstandsbediening of zelfontspanner en een fotostudio met softbox en reflectiescherm. Mooi zacht licht, gecontroleerde witbalans. Alles om zo mooi mogelijk op de foto te staan. Misschien was het item bedoeld voor mensen van rond de 20, waarbij flatteus licht nog niet zo belangrijk is? Maar dan nog....tenzij je hele lange armen hebt is de foto toch van behoorlijk dichtbij met een groothoekeffect waardoor je gezicht toch iets vervormd. Ook niet fraai. En dan nog heel praktisch....het is bijna onmogelijk om én mijn telefoon vast te houden en tegelijk op dat knopje te drukken. En al helemaal niet als je de foto staand wilt maken, wat voor portretten toch het meest gangbaar is.

Goed....als het een trend is, ben ik van de partij. En misschien ligt het gewoon aan mij.  Dus toch aan de slag met de telefoon. Het ene kiekje nog vreselijker dan de andere. Nee, heel blij word ik hier niet van. Tot ik een ingeving had. Instagram! Al is je foto nog zo vreselijk, instagram maakt van iedere foto toch iets leuks:

selfie: zelfportret met smartphone 1

selfie: zelfportret met smartphone 2
Misschien hadden ze dat er op TV nog even bij moeten zeggen. Voor mij de volgende keer toch maar in de studio met softbox en reflectiescherm...

zondag 23 juni 2013

Van etsafdruk tot digitale graffiti

Vorige maand had ik een blog geschreven over etsen , en hoe ontzettend old-school dat is. Krassen op een plaatje, insmeren met verf, onder de pers en dan maar zien wat er uit komt. En dat laatste vind ik leuk. Zo werk ik ook graag in photoshop. Ik heb een basisidee en dan ga ik experimenteren, met lagen en laagstijlen en dan maar zien wat er uit komt. Een soort van accidental art. Heerlijk. En ik kon de verleiding niet weerstaan om een simpel snapshotje van de gemaakte ets in te laden in photoshop.

Dit is de foto van de etsafdruk:
ets


Vervolgens heb ik eens gekeken wat er nog in mijn bibliotheek aan materiaal zat. Daar kwam ik de foto van het gebroken glas tegen. Wat experimenteren met lagen en overvloeimodi leverde het volgende op:

ets afdruk bewerkt in photoshop

Het rood van de ets wat dikker aangezet, de hooglichten in het glas aangedikt en voila, een lekker over de top resultaat. Half vergane muren hebben ook altijd mijn belangstelling om de een of andere reden, en daar heb ik er dus aardig wat van op voorraad in mijn bibliotheek. De ets heb ik hier ingezet als eigen gemaakte graffiti.  Maar dan niet strafbaar. Lang leve photoshop. 


ets afdruk bewerkt in photoshop

dinsdag 18 juni 2013

Urban Sketching, maar dan thuis

De afgelopen maanden hebben we met tekenles houtskool, pastelkrijt, acrylverf, etsen, perspectief en wat nog niet meer gedaan. Nu de volgende cursussen pas weer in september beginnen moet ik mezelf bezig zien te houden. En dat valt nog niet mee, want zo veel leuks te doen. Ik heb toch maar besloten om me te focussen op perspectief tekenen en aquarel. De basics skills voor urban sketching. Nu het urban sketching niet echt wil lukken wegens te veel andere bezigheden, heb ik me gestort op het natekenen van foto's. Iets handiger omdat je de deur er niet voor uit hoeft. En merk ik, ook een stuk makkelijker. De vertaling van 3D naar 2D is immers al door de fotograaf gedaan. Wat overblijft zijn de aquareltechnieken, en die zijn knap lastig. Ik werk met 'droge' waterverf waarbij je de verf zo droog mogelijk op het papier aanbrengt om mooie felle kleuren te krijgen i.p.v. kleuren op vochtig papier aan te brengen waardoor ze meer in elkaar overvloeien. Zo ben ik al eens uren bezig geweest om een boom in felle waterverf kleuren te krijgen. Ook bij deze tekening vind ik de kleuren nog steeds te flets. Maar goed, we blijven oefenen, hier het resultaat:

Voor de verandering, mede dankzij de laatste tekenles, er voor gekozen om eerst de kleurvlakken te doen en daarna pas de lijnen. Iets wat me niet echt ligt, maar beter uitpakte dan ik verwacht had. Nu deze nog eens op lokatie kunnen tekenen: wineglass bay in Tasmanië, Australië.....

zaterdag 8 juni 2013

Urban Sketching on the go

Urban sketching is natuurlijk iets wat je bij uitstek kunt doen als je ergens aan het wachten bent. Bijvoorbeeld op Schiphol. Ruim van tevoren aanwezig. Bak cappuccino en plekje bij het raam. Ideaal zou je denken. Maar toch, soms ontbreekt gewoon de rust om lekker te tekenen. Na drie pogingen gedaan te hebben om een vliegtuigstaart (heet dat zo?) te tekenen, had ik het bijna opgegeven. Bedoel, hoe moeilijk kan dat zijn? Een stuk van een vliegtuig? Niet eens het hele vliegtuig. Nou ben ik ook niet zo'n vliegtuig, motoren, auto's etc. fanaat. Dat helpt misschien niet mee.

Dan maar een andere invalshoek, opgeven was geen optie, bovendien had ik toch niets beters te doen. Jaren terug was ik in New York, in het Metropolitan Museum of Art, fantastisch museum, en met een geweldige fotocollectie. En daar hing, tussen al het Amerikaanse fotogeweld, ook een prachtige foto van jawel...Schiphol. Het was een foto, maar het had ook een hedendaagse Rembrandt kunnen zijn. Prachtige Hollandse wolkenlucht, met daaronder een bijna abstracte vlakverdeling met her en der een vliegtuig. Geweldig om van iets wat niet heel interessant lijkt, anders dan van de standaard vakantiekiekjes ('kijk, dit was ons vliegtuig' , blijft altijd leuk natuurlijk), zo'n foto te kunnen maken. Met dat in gedachten toch maar een schets van de omgeving. Geen Hollandse luchten die dag, en al helemaal geen Rembrandt, maar dit gaat me beter af dan die vliegtuigstaarten.

Jammer, dat het vliegtuig op de baan niet stil wilde staan voor mijn tekening, hij was al weg voor dat ik amper de contouren had kunnen schetsen. Op weg naar de volgende bestemming en ik op weg naar de volgende schets, wie weet plaats ik hier ooit nog eens een prachtige tekening van een vliegtuig.

zondag 2 juni 2013

Frustratie of flow?

Ik kan uren achter photoshop zitten. Schuiven met foto's, laagstijlen aanpassen, experimenteren met filters etc. Ik kan een muziekje aanzetten, maar meestal heeft dat geen zin. Ik hoor het namelijk niet. Gaat volledig langs me heen. Tijd en ruimte lijken te verdwijnen. Dat is wat ze flow noemen. Iets wat ik met tekenen soms ook heb, maar ook heel vaak niet. Ik heb er al eens een bericht over geschreven. De enorme frustratie dat een tekening of schilderij niet lukt maakt het zeker geen rustgevende bezigheid. Onlangs kwam ik per toeval deze Ted-talk tegen die gaat over het verschijnsel flow en de relatie tussen flow en het geluk dat mensen ervaren:

 http://www.ted.com/talks/lang/nl/mihaly_csikszentmihalyi_on_flow.html

Een echte eye-opener. Volgens Mihaly Csikszentmihalyi is er voor flow aan de ene kant een uitdaging nodig, nou geen probleem natuurlijk met tekenen en schilderen. Uitdaging genoeg. Maar aan de andere kant heb je ook vaardigheden nodig. Als je vaardigheden niet groot genoeg zijn om de uitdaging aan te kunnen, wat krijg je dan? Precies....angst, spanning en frustratie. Toch fijn om dat wetenschappelijk onderbouwd te zien, als je dat regelmatig aan den lijve ondervindt. Je kan ook iets 'gemakkelijks' doen wat weinig vaardigheden nodig heeft, zoals zappend voor de TV zitten, maar dat zal dus ook nooit de voldoening opleveren die je hebt van bijv. creatief bezig zijn omdat het geen uitdaging biedt. Toch goed om dat te onthouden voor de volgende keer dat al schilderend mijn frustratielevels door het plafond schieten.

zondag 26 mei 2013

Buiten de lijntjes kleuren

Deze week de laatste tekenles van dit seizoen gehad. Jammer, ik had nog best even door willen gaan. Deze les was vrij om in te vullen zoals je zelf wilde. Ik had besloten om een portret te doen op basis van een zwart-wit foto. In eerste instantie in potlood en misschien later met Oost-Indische inkt. Ik hou er van om lijntekeningen te maken. Het is iets wat ik redelijk kan en me ligt. En de fotograaf in mij ziet graag een gedetailleerd, bij voorkeur levensecht (niet te doen natuurlijk) eindresultaat. Maar de laatste les liep toch iets anders. Ik had keurige voorschetsen gemaakt, gedetailleerd en met potlood. En het idee was om daarna met kroontjespen en Oost-Indische inkt verder te gaan. Maar op aanraden van de lerares gekozen voor een rietpen. En dat begint toch al verdacht veel op schilderen te lijken. Met zo'n rietpen kan je namelijk niet meer dan zo'n 2 centimeter onafgebroken tekenen en dus ben je wel gedwongen tot een losse stijl. Maar goed, het resultaat was nog niet eens zo gek:

portret met rietpen en oost-indische inkt
Oké, ik had wel wat lijntjes met potlood gezet natuurlijk. Daarna door met een wassing in Oost-Indische inkt. Ook hier nog een paar potloodstipjes als geheugensteuntje voor de verhoudingen, maar minimaal:


portret met oost-indische inkt wassing


En vervolgens een portret in blauwe ecoline, en ook nog één in bruin/oranje ecoline, gemaakt. Dus ouderwets doorwerken. Met als resultaat een steeds lossere stijl. En op 't laatst wel zo los, dat je dan alsnog het eindresultaat verprutst, dat is dan weer jammer. Maar wel leuk om te zien wat de effecten van kleur zijn op eenzelfde onderwerp:


drie keer portret in ecoline en inkt
Mijn favoriet blijft die met de zwarte inkt wassing, ook omdat het voorbeeld een zwart-wit foto was. Mooi dat ik dan toch nog op de laatste les van dit seizoen het licht heb gezien: buiten de lijntjes kleuren is best leuk.

maandag 20 mei 2013

Stop de persen

Na twee weken vakantie eindelijk weer tekenles en met iets bijzonders op het programma: etsen. Om precies te zijn: droge naald etsen. Geen gesmeer met chemicaliën op een metalen plaat, maar met een metalen pen krassen maken in een perspex plaat, dat inwrijven met olieverf en dan door de drukpers halen.

Het makkelijkste om te etsen is om een afbeelding onder de plastic plaat te leggen en dat over te tekenen/krassen. Nu kan je natuurlijk een plaatje uit een boek gebruiken, maar ik vond het leuk om toch zelf een ontwerp te maken, in tattoo-stijl deze keer:



Om van zo'n tekening een ets te maken, moet je dus al arcerend met de prikpen krassen in het perspex maken. Niet voor ongeduldigde mensen dus, hmmm...

Vervolgens smeer je de plaat in met olieverf, leg je er vochtig aquarelpapier op en kan je hem door de drukpers halen.  En dan komt het leukste moment: het papier van de plaat afhalen. Dan pas weet je of het wat geworden is. En nog leuker: je kan de ets steeds opnieuw gebruiken. Kwestie van even schoonmaken en nieuwe verf er op. De eerste ets had ik heel clean gemaakt, alleen verf in de krassen en verder niet. Maar daarna ben ik aan het experimenteren geslagen, lukraak wat verf op de plaat laten zitten en het eindresultaat aan het toeval over te laten. Een beetje zoals met laagstijlen in photoshop, waarbij je ook nooit precies van tevoren weet hoe het uitpakt.

Maar al dat ouderwetse handwerk kost veel tijd. En er was zoveel leuks om te proberen; verschillende kleuren door elkaar, op zwart papier, met heel veel verf op de plaat etc. Tegen het einde van de les had ik zo'n zes afdrukken gemaakt, maar ik had nog oneindig door kunnen gaan.

Het toevals-element spreekt me erg aan. En ik denk dat als ik straks de etsen mee naar huis kan nemen, ik het niet kan laten om dit ouderwetse handwerk fijn in photoshop in te scannen en er verder mee te experimenteren. Wordt vervolgd...

woensdag 15 mei 2013

Urban Sketching Lagos, Portugal

Afgelopen week op vakantie geweest in Lagos, Portugal. Lagos ligt in de Algarve, is gezellig toeristisch en heeft een aantal mooie stranden. Mijn meest favoriete strandje is wel dit mini-strand, ingeklemd tussen de rotsen. Als het slecht weer is staat het water soms zo hoog, dat er geen strand meer over blijft. Maar met mooi weer en als het rustig is, dan waan je je op je eigen privé-strand. Meer tekeningen volgen later, maar bij deze alvast mijn favoriete stek:



En de tekening in panorama:

lagos beach urban sketching









Nu ik terug ben in Nederland en het prutweer is, is er genoeg tijd om de andere schetsen af te maken, dus binnenkort meer.

zondag 28 april 2013

urban sketching seizoen geopend

Ja...eindelijk!!! Het Urban Sketching seizoen 2013 is geopend. En wel op een bijzonder manier, nl. tijdens de tekenles. Het was van de week zomaar spontaan mooi weer. Zo warm nog dat het ook 's avonds nog aangenaam was. En dus gingen we met ons klasje naar buiten, naar het park. In het park staat een prachtige stadspoort, die ik al op de nominatie had staan om vast te leggen. Maar dat was er nog niet van gekomen. Dus nu mijn kans. Wel jammer dat ik niet mijn eigen spulletjes mee had (micron pen en aquarelsetje). In plaats daarvan met oost-indische inkt gewerkt en aquarelpotloden. De oost-indische inkt met kroontjespen vind ik zalig werken. En met een kroontjespen maak je ook mooiere lijnen dan met een micron pen of ander fineliner. Maar zeker als je op reis bent, dan is een micronpen natuurlijk 10 keer handiger dan zo'n inktpotje. En dat het potje niet omgevallen is, mag een wonder heten. Het was namelijk een drukte van belang in het park. Hardlopers, fietsers, fanfare die buiten aan het oefenen was, om het nog niet te hebben over gezelschap van katten (vooral de pot water was erg interessant, gelukkig de inktpot iets minder), eenden (al dan niet opgejaagd door loslopende honden) en pauwen. Dus reuze gezellig, op letten op je spullen en toch proberen te concentreren. Super leuk. Helaas had ik geen tijd meer om de tekening helemaal af te maken. De aquarelpotloden zijn wel weer een uitdaging, had ik net het met aquarelverf schilderen van bomen onder de knie dankzij de tips van Bob en Jim....lukt dat dus weer totaal niet met aquarelpotloden. Wel vind ik het effect op de muren door wat verschillende arceringen te maken met de potloden erg mooi. Misschien toch eens een setje aquarelpotloden voor thuis aanschaffen. Niet mijn allerbeste urban sketch aller tijden, en ook nog niet af, maar wel een gezellige start van het urban sketching seizoen:

urban sketch stadspoort Kampen

zondag 21 april 2013

Bomen schilderen met Bob en Jim

Ik ben gek op de combinatie van inkt (kroontjespen of micronpen) met good old fashioned waterverf. Oftewel aquarel. Maar waterverf is nogal lastig. Ik ben inmiddels het stadium voorbij dat de verf ongecontroleerd alle kanten op vloeit, behalve de goeie. Maar daar is alles wel meegezegd. Nadat we in onze tekenles ook met aquarel aan de slag zijn geweest, had ik wel gehad. Weer zo'n flets, ongedetailleerd eindresultaat. Niet zoals de mooie plaatjes op urbansketchers, nou goed, oké dat zijn ook wel de echte pro's. Maar toch. Ik had het helemaal gehad. Tijd voor actie. Grootste ergenis in mijn mislukte schildering, waren de bomen. Lichtgroene vlakken waren het, geen mooie 'bol-ogende' bomen met schaduwpartijen. Dus aan de slag met verf, penseel en papier, en....YouTube. Eén keer googelen en je hebt de wereld aan tutorials over 'how to paint a tree in watercolor'. Wat me opviel dat deze filmpjes bijna allemaal gemaakt zijn door Amerikaanse mannen die de pensioengerechtigde leeftijd al ruimschoots bereikt hebben en of Bob of Jim heten. Maar goed, ik zal niet klagen, het is wel mooi gratis lesmateriaal.

Poging 1: Bob (of Jim, dat weet ik niet meer), schilderde op nat papier en mengde de kleuren op papier. Dus eerst een laag geel en daarna een laag blauw en dat werd een prachtige groene boom. Tenminste, bij hem op het papier. Bij mij leek het meer op een groen-gele giftige atoomwolk dan op een boom. Poging 2: van Jim. En jawel hoor, dit was aquarel op droog papier, maar wel met 'nat-in-nat', dus niet laten opdrogen maar direct de volgende kleur er over heen. En zowaar, dit leek op een boom:


boom in waterverf
Maar dit is nu net niet de stijl die ik mooi vind. Dit is wat ik noem de 'aquarelstijl' , en ik hou meer van de wat meer fellere waterverf met inkt-stijl. Maar ik zag wel waar het al die tijd mis ging. Ik werk met waterverf in blokjes. Je mengt de kleuren door de verf op te nemen met een nat penseel en dat is precies het probleem. Als je een enkele kleur hebt, kan je die nog wel met heel weinig van het blokje krijgen, maar als je twee kleuren wilt mengen moet je behoorlijk wat verf van het blokje halen en daarvoor gebruik je dan al snel te veel water. Dus de Bob's en Jim's van YouTube hebben me wel wat geleerd.

Verder met de opgedane kennis met een voorbeeld uit het boek The Art of Urban Sketching, een herfstboom. Dat scheelt al de helft, deze kon ik doen zonder kleuren te hoeven mengen, en eindelijk, eindelijk, eindelijk.....het resultaat wat ik voor ogen had:


herfstboom in waterverf
Een boom met vorm en detaillering! Oftwel de aanhouder wint, met een beetje hulp van Bob en Jim dan... 

zaterdag 13 april 2013

Creatief met inkt, photoshop en cheetah's

Van de week de les met oostindische inkt en ecoline gehad. En het thema voor mij was: vlekken. Niet alleen op mijn handen, maar ook op papier. Eén van de opdrachten was om verloopjes van licht naar donker te maken in inkt met verschillende materialen zoals een kroontjespen, rietpen en een penseel. Dan krijg je dit soort dingetjes:

verloop in inkt
In het linkervierkantje heb ik stippen met een penseel gemaakt, wat geen keurige puntjes werden, maar meer een soort mini-rorsach vlekken. Niet de bedoeling, wel leuk. Daarom maar even een fotootje gemaakt, want dit soort dingen zijn ook weer prima te gebruiken in photoshop. Je kan nooit genoeg vlekken hebben in je photoshop archief. Na bewerking ziet het linkervierkantje er zo uit:


vlekken met achtergrond in photoshop

Dit soort vlekken zijn vooral geschikt om als achtergrond te gebruiken voor een digitaal kunstwerk. En het leuke van het gebruiken van 'oude' media zoals de vlekken met het penseel, is dat het een uniek patroon oplevert wat digitaal nooit zo te maken is.

Het vlekkengehalte werd nog groter tijdens de les. We moesten een dier tekenen. Brrr...Ik heb nooit dieren getekend, ook als kind al niet. Hooguit een vis ofzo. Maar onze juf-in-opleiding stond er op. Niks geen pittoresk landschapje (al moeilijk zat), maar hup uit de comfort-zone, gewoon een dier. Het werd een Cheetah. Daar kon ik nog meer vlekken op maken. De versie met kroontjespen beviel me wel, maar helaas ik mocht de vlekken niet met het penseel maken, die moesten ook met kroontjespen. Jammer! Ik had de smaak net te pakken. Bovendien duurt het veel langer met kroontjespen om de vlekken te maken, ik was dus ook niet klaar binnen de 20 minuten die we er voor hadden. Maar ik moet zeggen, toch goed om eens iets anders te doen waarvan je denkt dat het je niet ligt. Want dat blijkt reuze mee te vallen:

chetaah in inkt
Volgende week verder met aquarelverf, dat is in ieder geval bekend terrein, tenminste...qua materiaal. Wat betreft onderwerp is het afwachten. Maar ik zeg, kom maar op.